If a writer falls in love with you, you can never die.

Πέμπτη, 16 Απριλίου 2015

Sunday Blues On A Wednesday

I had a bad day.

Okay. Not a bad bad day, but certainly not a good one.

Yeah, this was not a good day.

But I'm hopeful that I'll sleep on it and it will all seem better tomorrow.

All that about being brave and shit? God it feels so so far away from me right now.

Cause right now I feel small, vulnerable and unable to act or react.


*long deep prolonged siiiiiigh*

How do you define yourself? Do you draw confidence, happiness, strength from within you or from what you are in society, from your peers and professional field? Maybe it's a combination of the two. For me at least. Because I am content with myself BUT I also define myself through my profession. My work is directly linked to my drive, my passion, my ego, my sense of being.

So when that kinda hits the rocks, I have an identity crisis.

Or a meltdown.

Oscar Wilde once wrote that 'whenever everyone agrees with me, I feel I must be wrong' and I've always agreed with that. But what happens when some voices are louder than others? Or have a more powerful platform? Are they right? I wonder with dread. Or do they just have a better advantage?

Or I am just kidding myself?

And on this idle Wednesday night (or early Thursday hours), when I'm feeling them Sunday blues as hard as ever, I can't help but wonder; who am I? If all this ended tomorrow, who am I? What do I stand for? What can I do?  And where do I go from here?

And at the end of the day, does it all really have to be such a big deal?

Yeah... I don't know about you but to me, it is a big deal. Cause everyday of my life, I dread of being mediocre.

To me it's worse than being a failure.

And right now... *sigh* Jeez... I don't know. I feel exactly that.

7 σχόλια:

  1. Just take deep breaths and say "tomorrow is a another day".
    Scarlett survived, won't we?

    Much love babe xxxx <3

  2. Να μπορείς να κάμεις το καλύτερο δυνατό, για να νιώθεις περηφάνια για την καλή/σωστή δουλειά που έγινε. I get that and i like it. Εκείνο το "I did that" feeling δίνει σου και boost για το επόμενο. Αλλά για το identity crisis, μπορείς να δεις τι έκαμες ως τωρά. Το πού πάει είναι που θα το πάρεις μέρα με τη μέρα γιατί τα σχέδια ... "Plans can break down --- The wise man steers"

    Εκείνος με την πιο δυνατή φωνή απλά ακούγετε πιο μακριά. Δεν σημαίνει ότι έχει δίκαιο. (Εν ο Hobbes που είπε ότι εν όλοι που μπορούν να κάμουν ζημιά εννεν; ότι και ο πιο δυνατός πρέπει να κοιμηθεί σε κάποια φάση...)


  3. "How do you define yourself? Do you draw confidence, happiness, strength from within you or from what you are in society, from your peers and professional field? "
    Εσκεφτόμουν κάμποση ώρα πριν σου απαντήσω. Σίγουρα τον καιρό που εργαζόμουν σε μια αρκετά high caliber θέση προσθεται κι αυτό στο self confidence και στο accomplishment. Όταν φεύγει όμως αυτό, και οι peers, ακόμα και οι μεγάλοι έρωτες, τι μένει; Ευτυχώς είμαι άνθρωπος που -τελικά- αντλώ την χαρά από μέσα μου, ανακαλύπτω την, φτιάχνω την αν δεν την βρίσκω (lol). Το πρόβλημα μου εμένα ήταν να νοιώθω πάντα ερωτευμένη... και τελικά ανακάλυψα ότι μπορώ να είμαι ερωτευμένη με την ζωή... δεν τελειώνει τούτο ποτέ ξέρεις...
    "Mediocre" - who do you think isn't a mediocre?
    Θαυμάζω τους επαγγελματίες που φθάνουν ψηλά, αλλά δεν μου λέει κάτι αυτό για τον ποιόν του ανθρώπου. He/she might as well be a mediocre in everyday life. Για μένα έχει σχέση η αγάπη που μπορεί να προσφέρει, να εκπέμπει και να δέχεται. Τα άλλα όλα τελειώνουν κάποια μέρα. Ή γυρίζεις σπίτι σου και δεν έχεις κάποιον να το μοιραστείς. Ή μιλάς και θαυμάζουν σε αλλά δεν σε "ξέρουν" ποια είσαι εσωτερικά.

    Επένδυσε σε όλα αυτά που σε κάμνουν να Είσαι, να Νοιώθεις. Στηριξου στον εσωτερικό σου άνθρωπο -που εν τόσο ευαίσθητος και συνειδητοποιημένος (απλά τώρα εσυγχιστηκε :)). Να είσαι περήφανη για όσα κατάφερες και στη δουλειά σου, καριέρα σου but you are much more. Be proud for your inner loving self.

    Και κάτι τελευταίο- σόρυ για το σεντόνι, πάλε! - οι δυνατές φωνές που σκεπάζουν τη δική μας δεν έχουν συνήθως δίκαιο. Listen to your still smell voice and draw strength from it.

    1. Πάντα εκτιμώ τον χρόνο και την σκέψη που επενδύεις γράφοντας εδώ στο μπλογκ και σε ευχαριστώ!

      Σίγουρα το social status κάποιου δεν αντικατοπτρίζει το ποιόν του, και σίγουρα δεν είναι αυτό που τον κάνει "άνθρωπο". Αλλά κάποιες δυσκολίες, αποτυχίες κτλ καλώς ή κακώς έχω την τάση να τις παίρνω προσωπικά.

      If it makes you feel better though, the "smell/small" typo made me laugh out loud :D