If a writer falls in love with you, you can never die.

Σάββατο, 11 Ιουλίου 2015

Το Κακό Συναπάντημα.

Why are you looking at me without saying a word, he asked me. Speak to me damn it!

He looked at me, with such a look that crushed me.

I was standing there, looking at him and I couldn't breathe a word.

What do you say to someone who is no longer there?

Because the man I had in front of me, even though he looked familiar, he sound just like he used to, his eyes were two black holes and I saw nothing.

You're dead.

And what exactly do you say to a corpse?

And I stood there, in the middle of the street and watched the ghost of the man I once loved, angrily walk away.

And there was nothing I could do but watch him disappear into the darkness.

2 σχόλια:

  1. Τι σκηνή αποτύπωσες και μου επανέφερες Tinks!
    Να βλέπεις έναν άνθρωπο που μόνο το εξωτερικό του σου θυμίζει ότι τον ήξερες. Τίποτε άλλο να μην σε συνδέει μαζί του.
    Τι ήταν όλα εκείνα που ένιωσες, που μοιράστηκες;
    Με ποιον τα έζησες;
    Πως είναι δυνατόν να συνέβαιναν και τώρα τίποτα να μην συνδέεται με τον άνθρωπο αυτό;
    Το τραγικό είναι ότι ο Άλλος δεν μπορεί να καταλάβει τίποτα από όλα αυτά.
    Το τραγικό για Εμάς είναι ότι μένουμε χωρίς απαντήσεις.